10-01 Melaca, ongeveer 147 kilometer rijden vanaf ons hotel in Kuala Lumpur.
Ontbijtje en om 09.00 staat onze gereserveerde bus, Private tour al te wachten, sorry 15 minuten te laat, maar ja je leeft in Azie.
Na zo'n 20 minuten rijden verlaten we Kuala lumpur en pakken de tollway die bijna tot in Melaca stroomt.
Melaca, een historical country, bijna te vergelijken met Penang, een eiland aan de westkust van Maleisie.
Malacca
Twee uur rijden van Kuala Lumpur, op een afstand van 147 km, ligt de historischestad Malacca aan de westkust van Maleisië. Dit was in de 15de eeuw het centrum van het Maleisische sultanaat. Het werd gesticht door een gevluchte Sumatraanse prins, Parameswara, die naar men zegt de stad heeft genoemd naar de melaka-boom waar hij ooit onder ging zitten om uit te rusten. Gedurende de bloeiperiode werd in de haven druk gehandeld in goud, zijde, thee, opium, tabak, parfum, kruiden en andere handelswaar uit de naburige landen, Europa en Zuid-Amerika. Malacca bereikte het hoogtepunt van zijn macht tijdens het bewind van sultan Mansur Shah, die regeerde van 1459 tot 1477. Het belang van de stad, vooral zijn rol in de specerijenhandel, was voor de Portugezen, de Hollanders en de Britten aanleiding om de haven te koloniseren. Zij allen lieten hun erfenis achter, die nu nog goed te zien is.
Historical Square - Historisch plein
Het schitterende rode Stadthuys werd in 1650 gebouwd nadat de Nederlandse VOC het gezag overnam van de Portugezen in 1641 en was de officiële residentie van de Hollandse gouverneurs tot het begin van de 18de eeuw. Het was het Nederlandse administratief centrum tot 1824 en ook de Engelsen behielden het in deze functie. Tot 1979 werd de staat Malacca van hieruit bestuurd. De oorspronkelijke kleur van het gebouw was wit, de rode kleur dateert van omstreeks 1820. Tijdens het bewind van de Britten werd het gebouw meerdere malen gerestaureerd, maar het artistieke design van de Nederlanders, dikke brikken muren (met originele Zeeuwse bakstenen) met grote ramen en deuren, werd behouden. Tijdens renovatiewerken in 1985 zijn verschillende voorwerpen gevonden die in het staatsmuseum voor het publiek tentoongesteld worden. Nadat het stadthuys zijn bestuursfunktie verloor werd het Musium Sejarah (Historisch Museum) er gevestigd. Behalve traditionele Chinese en Maleise kostuums zijn er authentieke Portugese en Hollandse voorwerpen tentoongesteld. Het Stadthuys is het oudste Nederlandse gebouw in Azië. Naast het Stadthuys ligt de Christ Church (Jezuskerk), die in 1753 werd voltooid. Deze vormt een prachtig voorbeeld van Hollandse architectuur. Een opmerkelijk onderdeel van de kerk is het plafond, waarvan de 15 m lange balken elk gemaakt zijn van een enkele boom. De 200 jaar oude kerkbanken staan er nog steeds. Boven het altaar is een voorstelling van Het Laatste Avondmaal te zien, geschilderd op geglazuurde tegels, en op de vloer liggen grafstenen met Armeense opschriften. De toegang tot de kerk is gratis, maar een gift om de kerk in goede staat te houden is welkom. Verderop, naast het Maleisische jeugdmuseum, ligt de St. Francis Xavier-kerk uit 1849.
St. Paul's Church - St. Paul's kerk
Op de heuvel waar het vroegere paleis van de sultan van Malacca staat, bevindt zich de ruïne van de St. Paul's-kerk. Hij werd gebouwd in 1521 door een Portugese kapitein, Duarte Coelho, en werd de 'Maria-Boodschap' genoemd, maar stond bekend als de 'Onze-Lieve-Vrouwe-op-de-Heuvel'. Toen de Hollanders de macht overnamen in Malacca, gaven ze de kerk een andere naam. Het lichaam van de H. Franciscus Xavirius werd hier korte tijd bewaard voor het naar Goa in India werd gebracht. Het lege en open graf is nog steeds te zien in de kerk. De Hollanders gebruikten de kerk als fort en als begraafplaats voor belangrijke doden. Tegenwoordig staan de granieten grafstenen van de Hollanders en de Engelsen tegen de muren van deze ruïne opgesteld.
Heritage Trail
We verlaten het historische plein. Met een taxi (10 minuten) of een betjak-fiets (20 minuten) komt u op de Jalan Tun Tan Cheng Lock (de vroegere Heerenstraat, tegenwoordig bekend als de 'Miljonairsstraat'), een smal straatje waar oude koopmanshuizen staan, die de gouden dagen van de rijke Baba Nonya-gemeenschap in herinnering roepen. Dit is het oude gedeelte van de stad. Smalle 'fivefoot ways' voor de winkelhuizen leiden naar een grote houten deur en ramen met luiken ervoor, die beschilderd zijn in mooie, verschoten kleuren. De meeste gevels van deze huizen zijn versierd met fraaie tegelmotieven en fijn houtsnijwerk dat bloemen en vogels voorstelt. Sommige huizen zijn toe aan reparatie, maar de half vervallen staat waarin de gebouwen verkeren, draagt eigenlijk alleen maar bij aan de authentieke indruk die dit gedeelte van de stad maakt. In deze straat moet u zeker de nummers 48 en 50 bezoeken. Dat is het adres van het Baba Nonya Museum: een prachtige verzameling Chinese huisraad van parelmoer en marmer, zijden borduurwerk, familie-erfstukken, lantaarns, een bruidskamer compleet met po en spuwbak, prachtige schilderingen op zijde en andere sierlijke voorwerpen. Meisjes gekleed in sarongs en geborduurde kraagjes die ook wel kebaya worden genoemd, leiden u rond door het grote huis dat in het bezit is van de rijke familie Chan, die zijn fortuin maakte in de handel in specerijen. De heer Chan Cheng Siew (van de tweede generatie van de familie) bouwde het huis in 1896. Kijkt u wanneer u binnenkomt even naar het schilderij van de vrouw des huizes, mevrouw Chan, een dame van gewicht, in elke zin van het woord. Haar grote, van schitterend borduurwerk voorziene jurk hangt aan de muur. Tegenwoordig wordt het museum beheerd door de heer Chan Kim Lay, een lid van de vierde generatie, die af en toe bereid is een en ander te vertellen over zijn buitengewoon interessante familie. Het museum is meer dan een tentoonstelling: de levensstijl van een typisch rijke Peranakan-familie uit de beginjaren van de 20ste eeuw komt hier tot leven. Ze vormden een onderdeel van de sociale elite van die tijd en ontvingen de koloniale machthebbers op een voorname wijze, dat blijkt uit de tentoongestelde dure flessen cognac en whisky, de zilveren voorwerpen en het porseleinen servies. Het museum is geopend van zaterdag tot woensdag van 10.00 tot 12.30 uur en van 14.00 tot 16.30 uur; op donderdag van 9.00 tot 12.00 uur.
Jalan Hang Jebat, de vroegere Jonkersstraat, is een paradijs voor antiek- en curiosaverzamelaars. U vindt hier talloze traditionele winkels naast elkaar en ze hebben de prachtigste verzamelingen, die soms stammen uit de 17de eeuw. Ze verkopen echter ook moderne souvenirs uit Indonesië en andere naburige landen. Het is niet moeilijk om urenlang door te brengen tussen de koopwaar en in sommige winkels krijgt u zelfs een verfrissend drankje of Chinese thee terwijl u aan het rondsnuffelen bent. Vlak in de buurt, op de Jalan Tokong, staat de oudste tempel van het land, de Chang Hoon-tempel, die in 1646 werd gebouwd met materialen afkomstig uit China. Mythologische figuren sieren het overhangende dak en binnen is de tempel rijk versierd met houtsnij- en lakwerk.
De Sam Po Kong-tempel dateert uit 1795 en is gewijd aan admiraal Cheng Ho, een eunuch die de afgezant was van de Chinese Ming-keizer en Malacca voor het eerst bezocht in 1409. Tijdens de reis schijnt er door een zware storm een gat in het schip geslagen te zijn. Het schip zou zeker zijn vergaan, ware het niet dat een vis genaamd Sam Po het gat met zijn eigen lichaam dichtstopte en zodoende het schip van de ondergang redde. De tempel ligt aan de voet van een hoge heuvel, Bukit Cina (Chinese Heuvel). Ooit was dit de verblijfplaats van prinses Hang Lih Po en haar gevolg van 500 hofdames, toen ze hier in 1459 kwam om te trouwen met sultan Mansur Shah. Tegenwoordig is het de grootste Chinese begraafplaats buiten China; er liggen 25.000 graven op een oppervlakte van 25 ha. Veel grafstenen stammen nog uit de Ming-periode. Het rustige terrein is ook populair onder joggers. Naast de Sam Po Kong-tempel bevindt zich de Hang Li Po-bron (ook bekend als Sultan's bron), die werd gebouwd voor de prinses. De bron verdroogde nooit, ook niet in tijden van grote droogte. Er wordt gezegd dat mensen die er water uit drinken, zeker terugkomen in Malacca. Maar die veronderstelling kan niet worden gecontroleerd, want rond de bron staat een hek.
Rond een uur of twee is het weer tijd om naar kuala Lumpur te vertrekken, alwaar wij om 16.30 arriveren, het was een geslaagd dagje.
